Ryżem dziany

 Taki sweter-tunikę jakiś czas temu sobie zrobiłam. Nie miałam okazji jeszcze założyć, bo gdy pogoda była sprzyjająca, to ... zapomniałam, że go zrobiłam. Teraz, gdy go "odkryłam", to z kolei za ciepło. Odświeżyłam więc, zrobiłam zdjęcie i odkładam do jesieni.

Sweter należy do gatunku zwyklaków, prosta, intuicyjna robota ryżem. Na dole ma na wysokości uda mały rozporek. Poza tym robiony na okrągło od dołu. Pod pachą po wyprofilowaniu (też na tzw. oko") lekkiego rozszerzenia, rozdzielony i dalej już każda część oddzielnie. Ot i takie coś powstało z cieniutkiej mieszanki z jakiś tam udziałem wełny, więc robiłam podwójną nitką, żeby było grubsze, szybciej przybywało i nie zadziubdziać się tym ryżykiem do utraty chęci dziergania ;) 

Moja balkonowa uprawa ma się całkiem dobrze. Poziomki kwitły i kwitną dalej, jest mnóstwo zielonych jeszcze owocków. Pomidorki koktajlowe nabrały siły, wzmocniły się i wypatruję pierwszych kwiatów, które mam nadzieję niebawem się pojawią. No i wzeszła pietruszka naciowa :) Takie małe coś a daje dużo radości :)

W tak zwanym międzyczasie telewizyjnym powstaje kolejny zwyklak, gładko dziany, który mam w planie później odzwyklić jakimiś dzianinowymi haftami czy aplikacjami. Sama jeszcze nie wiem, być może koncepcja zmieni się jeszcze. Na razie dłubię na okrągło moim lubianym sposobem od dołu, a co będzie górą, to jeszcze się zobaczy.

Balkonowe uprawy

Na FB już się pochwaliłam ale i tu zamieszczam.

Mój areał, czyli 4 pomidorki koktajlowe i 7 krzaczków poziomek :) Będzie jeszcze donica z pietruszką naciową (jak zechce wykiełkować i wyrosnąć).  Dla osób mających działki, ogrody to pewnie śmiechu warte, ale cóż - jaki balkon, takie hektary i możliwości. Przetworów z tego nie będzie, ale z doświadczeń paroletnich takich upraw  wiem, że coś z tego da się przez całe lato skubnąć na bieżąco a i radości/satysfakcji trochę daje :)

Klient nasz pan

  Sweterek krótki, z umiarkowanie szerokim rękawem do łokcia. Ściągacze nienachalne a  zaznaczone, całość podwójnym ryżem. Grubawy - z podwójnej nitki himalaya everyday w kolorze brązowo-szarym. Dziergany zgodnie ze wskazówkami osoby zamawiającej i wiem, że jest zadowolona, więc ja również zadowolona :)

Sylwestrowo

 Kochani, pewnie większość się bawi, więc i tak nie doczyta, że życzę super zabawy :)

Ja tam od pewnego, dłuższego już czasu ogromnie lubię spędzać sylwestra sama w domu. Obkładam się ciasteczkami, sałatką, herbatką, jakimś lekkim drinkiem, w zasięgu ręki mam druty, telefon, komputer, pilot od telewizora. I tak przy odgłosach petard trzaskających chyba już gdzieś od południa delektuję się wewnętrzną ciszą i spokojem. Panuje powszechna opinia z którą się zgadzam, że swoje w życiu już się wyszalałam, błędów mniejszych i większych popełniłam a teraz odkryłam uroki świętego spokoju któremu z lubością się oddaję :)

Na drutach sweter w kolorze ciemnej oliwki. Kończę korpus, jeszcze rękawy + wykończenie. Mam mieszane uczucie, bo jakiś taki mocno nijaki, no ale już za dużo zrobiłam, żeby pruć. Będzie jaki będzie.

Gotową mam chustę. Przyjemna choć wizualnie też bez rewelacji, ale to nic, bo i tak będzie wyzwijana pod szyją w roli szalika, to po co się męczyć ze wzorkiem :) Ciemnoniebieskie, bądź jeśli ktoś woli jasnogranatowe połączenie cieniutkiego jedwabiu bourette z moherkiem kid silkiem, toczone samymi prawymi po skosie, z jednej strony delikatny ażur, żeby już tak całkiem leniwie nie było. Zdjęcia mi fatalnie wyszły ale co począć, jak lepszych nie potrafię zrobić :/

Jeśli chodzi o kiepskość zdjęć, to tak mnie oświeciło w sekundzie, że może po 2 latach wypadałoby to oczko w telefonie co zdjęcia robi... przeczyścić może... 

 Kochani, w nowym roku życzę bardzo banalnie, ale nic ważniejszego przecież nie ma - przede wszystkim dużo zdrowia, spokoju ducha, szczęścia i zadowolenia na każdy dzień.

I niech się skończy ta cała pandemia :( 

Coś z innej beczki

    Dzisiaj będzie post zupełnie nie "drutowy". Druty poszły w odstawkę na czas remontu (coś tam pozaczynane jest, jesień idzie to na pewno odkopię i" będzie się działo" dalej). Remont wyczyścił mnie z: kasy, złudzeń, że jakimś cudem wyskrobię coś jeszcze grosza i jednak pojadę chociaż na kilka dni nad ukochany Bałtyk, zapasu cierpliwości. W celu odreagowania wybrałam się więc kilka dni temu do tarnowskiej Arabeski na warsztaty rękodzielnicze. No i to był strzał w 100. Nie wiem jakim cudem udało mi się stworzyć niezbyt doskonałe, ale jak na pierwszy raz to chyba przyzwoite takie coś :) 

Pomieszanych tu jest kilka technik i materiałów z którymi nauczyłam się pracować. Jestem świadoma, jakie błędy popełniłam, jak ich na przyszłość unikać, co udoskonalić. Kolejne moje wytwory powinny więc być bardziej efektowne. Ale i tak jestem zadowolona :)

Ażurowa, kimonowa...

 ...kamizelka. 

Nic skomplikowanego, dość zwyczajna. Ot, takie nic a jednak cieniutka wełenka coś tam daje.

 Zwłaszcza na psychikę, bo zasłania troszkę boczki ;)

Trochę za duża na manekince, więc smętnie wisi. Na mnie nie wisi, ma moc rozszerzania się :D 

Oczywista oczywistość

 Jeśli wnuczątko prosi babcię o zrobienie kolejnego kocyka, tym razem żółtego, to sprawa jest prosta, oczywista i bezdyskusyjna - babcia robi żółty kocyk. Kropka.