Nostalgia za morzem

 Przeglądałam właśnie zdjęcia i tak smutno się zrobiło bo nie wiem, kiedy znów będzie mi dane nacieszyć ucho szumem fal, oczy widokiem zachodzącego w wodzie słońca. Więc tak ku pamięci i z przyjemnością parę fotek i tutaj pozostawię z lipcowo-sierpniowego wyjazdu do Łeby.

 

Tymczasem na drutach początek wielgachnego, czarno-niebieskiego swetra. Popielaty dalej leży w pufie i czeka na wykończenie.

A ja dzisiaj z rana, jak słoneczko...

...wylazło zza lesistych, zamiejskich górek ,

 miałam olbrzymią przyjemność wędrować sobie przepięknymi, zaszronionymi , polno-zarośniętymi okolicznościami przyrody (tu następuje może za dużo zdjęć, ale nie potrafię wybrać kilku, bo wszystkie mi się podobają , i tak dobrych parę z bólem serca nie wkleiłam, żeby nie popadać w przesadę:)

I pomyśleć, że to wszystko mam kilka, kilkanaście  minut marszu od mojego blokowiska(na szczęście!).

Nie mam żadnej wiedzy fotograficznej, więc zdjęcia intuicyjne, nic przy nich nie robiłam(jak apart-pstrykawka pozwolił), niektóre jedynie przycięte.

P.S. godz.20.48

Słońce tylko 2-3 godziny było - wychyliło się, obejrzało świat i stwierdziło, że idzie spać. Przykryło się chmurnie i zrobiło się szaro-buro.